مطلب برتر

صدای دامپزشکی ایران

لوگوی دوستان

پیوندها

مدیریت سایت

"به جرم زبان بستگی" 

آیا تا به حال برای شما پیش امده است یا بین دوستان و آشنایانتان که  از حیوان خانگی ای نگه داری میکنند دیده اید که نسبت به بیماری آن حیوان بی تفاوت عمل کنند؟!

و با لفظ:  "این که آدم نیست که طوریش بشه ولش کن خودش خوب میشه"  خیال خودشان را راحت کنند و حتی یک لحظه ام به مغزشان خطور نکند که ایا این حیوان زبان بسته از این بیماری رنج میکشد یا نه؟؟؟

بله دوستان عزیز آن حیوان زبان بسته نیز درست مانند ما انسان ها درد و رنج بیماری را حس می کند.همانطور که ما سختی بیماری و درد ناشی از هر  آسیب و صدمه ای را به کمک سیستم عصبییمان درک میکنیم و از برای رهایی از این درد رنج به سوی طبیب می شتابیم  آن حیوان بینوا نیز به طبیب مخصوص خود برای تسکین درد و رنجش نیازمند است .

اما........!!!

پس براستی چرا بعضی از ما نسبت به درد و رنج آن ها بی تفاوتیم؟

چرا به خود اجازه می دهیم که ان ها را در حال بیماری و حتی بدتر از آن در شرایطی که دچار صدمه جسمانی مانند تصادف شده اند به حال خود رها کنیم

مگر بنیان روحی که به جسم بی جان ما چه انسان و چه حیوان جان بخشیده است یکسان نیست؟؟؟

بعضی ها میگویند حیوان در اصل در طبیعت وحشی می زیسته است در انجا که طبیبی نیست که ان ها را تیمار کند!

متاسفانه پروانه ها چقدر زود فراموش میکنند که روزی یک کرم بوده اند,بله دوستان روزی انسان ها نیز در همان طبیعت وحشی زندگی می کرده اند,جامه ای از برگ بر تن داشته اند و بر بالین سنگ می خابیده اند,روزی همین بشر امروزی از یک سرما خوردگی ساده جان میداده است

اما به مدد لطف خدا که او را عقل افرید و توان تکلم به او بخشید,تا به اینجائی که شاهد آن هستید رشد نمود و حالا توان مداوای بسیاری از بیماری های خویش را داراست

اما خداوند با اعطای نعمت عقل و هوشوندی رسالت بزرگی بر گردن او نهاد, و آن تلاش برای حفظ و کمک به همه ی مخلوقات خالق یکتاست که بسیاری از ما از آن غافلیم و متاسفانه فقط بینای درد و رنج خودمان هستیم

دوستان عزیز همه اینها به جرم زبان بستگیست!!!

آیا اگر حیوانات نیز مانند انسانها توان تکلم داشند و یا ساده تر از آن فقط توان گفتن کلمه "آخ" را داشتند به همین سادگی از کنار آنها می گذشتید؟

آیا اگر حیوان خانگی شما,شمارا به زبان خودتان از درد و بیماری خود آگاه می ساخت باز هم ساده از کنار او می گذشتید؟ و او را محکوم به تحمل بیماری می نمودید؟

آیا اگرحیوان خانگی شما با چشمان پر رنجش به شما مینگرست و به شما میگفتد"صاحب عزیزم من بیمار و رنجورم به من کمک کن!" باز هم او را برای نپرداختن هزینه دکتر دامپزشک و داروی آن در دام بیماری رها میکردید؟

قطعأ اینطور نخواهد بود بلکه او را شتابان برای مداوا به مطب دامپزشک میبردید!

"آری دوستان همه این رنج ها به جرم زبان بستگیست"

پس  سعی کنید به هنگام بیماری حیوان خانگی خود او را قادر به تکلم بپندارید و اجازه ندهید که او تنها به جرم زبان بستگی

مجبور به تحمل درد و رنج ناشی از بیماری یا هر صدمه ی دیگری شود

"به خدا,خدا نیز اینگونه خوشنود تر است"

به قلم: کورش زکی زاده

منوی اصلی

آرشیو موضوعی

آرشیو مطالب

لوگوی ما

آمار سایت

امکانات