**شکوایه ها**
سود های کلان در دست نا اهلان!
چند وقتی است که مساله ای ذهن بنده را شدیدا به خودش مشغول کرده و ان واردات و صادرات حیوانات خانگی از قبیل سگ,گربه,و.... است!
متاسفانه در کشور ما تکثیر و پرورش صادرات و واردات و خرید و فروش حیوانات خانگی فوق العاده بی قانون و بدون نظارت صورت میگیرد و اگر هم قوانینی در این رابطه وجود داشته باشد به حدی سهل و ناچیز است که می توان از ان چشم پوشید
واقعا جای تاسف است که در سرزمینی چون ایران که پیشینه ای طولانی در نگهداری از حیوانات اهلی دارد این چنین در رابطه با این مقوله بی توجه و ظعیف عمل میکند.به گونه ای که کار به جایی رسیده گه اگر در جستوگرهای اینترنت کلمه " حیوانات خانگی " را جست و جو نماییم صد ها فروشگاه اینترنتی پدیدار میشود که با کمی تحقیق متوجه می شوم که اکثر مدیران انها افرادی فاقد دانش اکادمیک و مجوز های لازم در این زمینه اند.به حدی که مدیر یکی از این فروشگاه ها که شخصا از ان مطلع ام جوانی کم سن و سال است که تنها به مدد متراژی زمین کمی اب و غذا و غریزه ذاتی حیوانات برای تولد مثل به اصطلاح یک پت شاپ راه اندازی نموده است!!! واقعا جای تاسف دارد
مگر چه چیز ایران از کشورهایی که دارای قوانین و ضوابط محکم در این زمینه اند کمتر است! براستی چرا کشوری FCI و UCI چون ایران که ید طولایی در نگهداری و پرورش حیوانات اهلی دارد نباید دارای سازمانهای قوی ای چون
باشد!
من به شخصه این بی توجهی را توهینی به تمامی متخصصانی میدانم که عمری را به تحصیل دانش مربوط در این زمینه گذرانده اند. و حال که در ان متخصص شده اند در کمال نا باوری شاهد غارت شدن فرصتها و امکانات شغلی در حیطه تخصصی خود توسط سود جویان از راه رسیده و فاقد دانش اکادمیک هستند که نه تنها از حیوانات جز مختصری نمی دانند بلکه به این مخلوقات خدا نگاهی شیء انگارانه دارند.
به بردگی گرفته شدن دامپزشکان تنها به سبب عدم حمایت دولت و سازمان های مسئول!
متاسفانه به دلیل عدم حمایت های دولتی و عدم پیگیری توسط سازمان های مسئول از این رشته و بد تر از ان عدم انسجام میان اعضاء جامعه دامپزشکی موقعیت این رشته و اعضای ان که در راس ان دکتران دامپزشک حضور دارند تضعیف شده است و به حدی مورد بی مهری قرار گرفته که با وجود سابقه و قدمت ایران در نگهداری از حیوانات اهلی می توان از این شاخه بعنوان شاخه ای نو پا یاد کرد.
و بسی جای تاسف است که:
1- بیمارستان ها و تجهیزات ان به لطف این بی مهری ها کاملا از استاندار های بین المللی فاصله گرفته و حتی وسایل اصلی انها بسیار قدیمی, پیش پا افتاده و مستعمل است.
2- متاسفانه سازمانی چون نظام دامپزشکی چندان قدرت اجرایی ندارد!
3- عدم حمایت ها و رسیدگی ها از جمله تعرفه های فوق العاده پایین تر از خدمات دامپزشکی
4- قوانین اختصاصی برای حیوانات و تخلفات مربوط به ان وجود ندارد. و هرکس به میل خود رفتار میکند.
5-عدم حمایت های بیمه ای
همه این ها مواردی است که منجر به غارت شدن فرصتها و امکانات شغلی دامپزشکان و متخصصان این رشته شده است که من از ان با عنوان "به بردگی گرفته شدن دامپزشکان" یاد کردم.
چراکه:
1) اگر به این رشته بها داده شود و بیمارستان ها و تجهیزات انها به روز شود و نیز به همراه ان اطلاع رسانی و فرهنگ سازی به مدد کم لطف ترین و بی مهر ترین سازمان یعنی صدا و سیما صورت گیرد علاوه بر انسجام جامعه دامپزشکی
موجب جذب و جلب رضایت ارباب رجوع می شد و با مشاهده امکانات وسیع و خدمات پیشرفته قطعا دست به درمانهای خودسرانه که جز ضرر سود دیگری ندارد نمی برند و نه تنها اینگونه, امنیت جان حیوان خویش را تضمین می نمایند بلکه از شیوع بیماری های مختلف جلوگیری می شد که در نتیجه ان جامعه انسانی نیز سالم تر خواهد بود.
2) و اگر سازمان های مرتبط با این حرفه به حد کافی استقلال و ضمان اجرایی میافتند, به سبب وجود نیروهای تصمیم گیرنده که از متخصصان این رشته اند و کم و کاستی های انرا به خوبی درک می کنند.قطعا امروز شاهد اینگونه به غارت رفتن فرصتها و امکانات شغلی دامپزشکان نمی بودیم و طبیعتا هر کسی تنها به پشتوانه پول و.... توان دست درازی به حیطه دامپزشک و دامپزشکان را نداشت
3) این مورد یکی از بحث بر انگیز ترین موارد در این ضمینه است.براستی من نمی دانم چه مشکلی در رابطه با این حرفه مفید وجود دارد که اینقدر مورد بی مهری واقع است و تقریبا از دایره حمایت ها خارج! و چه مرحمتی شامل حال حرفه پزشکی است که اینگونه همه جانبه حمایت می شود!!! در یک فرضه ساده تصور کنید که اگر فقط یک روز نظارت دامپزشکان بر محموله های غذایی نباشد می تواند چه فاجعه انسانی به بار بیاید؟ تصور کنید اگر در ان یک روز فرضی محموله ای الوده به انفولانزای حاد طیور وارد شبکه غذایی گشور شود پزشکان محترم کجا خواهند بود؟
4)براستی اگر دولت قوانینی وضع می نمود که در ان حقوق حیوانات محترم شمورده می شد و برای تخلفات مجازات هایی شایسته ازار رساندن به این مخلوقات پروردگار در نظر گرفته می شد ایا وضع چنین نا بسامان بود؟
5)یکی از دلایلی که موجب عدم تمایل به استفاده از خدمات دامپزشکی است هزینه های مالیست,متاسفانه در کشور ما فرهنگ مردم به حدی نیست که برای جان همه موجودات ارزش قائل شوند بلکه ارزش درمانی هر حیوان را با میزان قیمت ان در بازار و هزینهاای که برای خرید ان پرداخته اند می سنجند.با این وجود اگر خدمات بیمه ای ایجاد شود که بتوان برای هر حیوان دفترچه بیمه ای چون انسانها صادر شود که بخشی از هزینه درمانی حیوان را تقبل نماید قطعا موجب افزایش تمال به استفاده از خدمات دامپزشکی می شود که در نتیجه ان کشور دارای جامعه دامی سالم تر که به موجب ان قطعا به جامعه انسانی سالم تری نیز دست خواهیم یافت.
متاسفانه امروز به گونه ای این حرفه به دلیل عدم حمایت ها مورد بی حرمتی ها واقع شده که براستی جای تاسف است
امروزه کار به جایی رسیده که برخی دکتران دامپزشک به ناچار مجبور به کار در حرفه هایی نا متناسب با توان علمی و عملی خود با حقوق واقعا ناچیز گشته اند و براستی به بردگی گرفته شده اند.در صورتی که با ایجاد یک مدیریت صحیح و ارائه امکانات به اسانی می توان از به هدر رفتن پتانسیل علمی موجود در این ضمینه جلوگیری نمود
گلایه ای از مسئولان.....
ایا این درست است که در کشور ما هیچ تفاوتی میان دکتر و تکنسین دامپزشک و مهندس علوم دامی قائل نشوند ایا براستی همه این سه سطح علمی برای مسئولان ما یکسان تلقی می شود؟!!
داستانی مرتبط:
چند روز پیش بنده برای اگاهی از تسهیلاتی که به دامپزشکان ارائه میشد به سازمان جهاد کشاورزی واحد صدور پروانه رفتم.انجا از مسئول مربوطه سوالی راجع به تفاوت های میان دکتران دامپزشک و... در رابطه با ارائه خدمات پرسیدم که ایشان در جواب سوال بنده فرمودند:
خدمات قابل ارائه برای تمامی کارشناسان شاخه کشاورزی(البته بنده بارها و بارها گفته ام که کشاورزی علم کاشت داشت و برداشت است و دامپزشکی علم طبابت اما کجاست گوش شنوا!!)یکسان است و تفاوتی میان انها وجود ندارد انجا بود که پیش خودم گفتم افسوس که عمر خودم را اینگونه صرف تحصیل و یادگیری دروس سنگین دامپزشکی نمودم و حال اینگونه پاسخ زحماتی که قطعا در راستای بهبود وضع کشورم خواهد شد را به بنده داده اند! براستی قشر دامپزشک از مردم این دولت و کشور جدا هستند که اینگونه زحماتشان با بی لطفی پاسخ داده می شود؟
مگر پس از نفت بالا ترین سود اوری برای کشور از صنعت دام نیست؟ اگر هست پس چرا وضع بالا ترین مرجع علمی مرتبط با دام باید اینگونه باشد؟
اینجاست که انسان به یاد جمله معروف علم بهتر است یا ثروت می افتد و به فکر فرو میرود که ایا اگر ان 6 یا 7 سال عمر را به جای تحصیل در مشاغلی مانند دلالی صرف کرده بود بهتر نبود؟
واقعا جای شرم دارد اگر در کشوری اینگونه تصوراتی بوجود اید
واقعا زشت است برای مسئولانی که می توانند اما.....
گلایه از صدا و سیما.......................
امان از صدا و سیما که هرچه مشکل فرهنگی مرتبط با این حرفه وجود دارد همه به عهده این سازمان کم لطف است.
کم لطف که چه عرض کنم...بی لطف, بی لطف تا به جایی که این سازمان در رابطه با اطلاع رسانی و فرهنگ سازی در ارتباط با این حرفه به حدی ضعیف عمل نموده است که جمع کثیری هنوز نمی دانند که دامپزشکی کاردانی است دکتری است!,یا اصلا مهندسی! عده ای هم که به لطف اطلاع رسانی صدا و سیما تفاوت دامپزشکی و چوپانی را نیز تشخیص نمیدهند!
واقعا جای تشکر دارد,دستتان درد نکند,از این همه زحمت واقعا شرمنده ایم
براستی ارزش ساخت و پخش برنامه های مرتبط با دامپزشکی کمتر از طتز های بی محتوایی است که از سیما پخش میشود؟
لااقل اگر کمکی نمی کنید سنگ نیز نیندازید(طنز مد شده)
در این مزارع شکم خرس های زنده را باز کرده و صفرای آنها را با نصب لوله های فلزی درون کیسه صفرا.. برای استفاده در داروهای سنتی بیرون میکشند. جراحات بوجود آمده باز نگهداری میشوند تا عمل استخراج صفرا روزانه انجام شود.
